خاطره ای که میخوام تعریف کنم براتون بی ارتباط به روز پدر نیست!

همه ی ما آقای نیکخواه بزرگ رو می شناسیم که همیشه چقدر سر کلاس گل می گفتند و یاد ایامی! ترم دوم سر کلاس روانشناسی رشد بودیم که دکتر حجازی داشت نظریه ی دلبستگی رو می گفت و اینکه مادر باید به اندازه ی کافی خوب باشد. “Good enough”

از خانم برهانزاده پرسیدند که تجربه های مادریت رو بگو، خانم برهانزاده دو دقیقه ای فکر کردند و ساکت بودند که یهو از آخر کلاس آقای نیکخواه با صدای بلند شروع کرد راجع به تجربیات مادری صحبت کردن که من خیلی معمولی، رومو کردم عقب گفتم:

"مگه شما مادرید؟"

وقتی صدای خنده ی بچه ها و استاد بلند شد تازه فهمیدم چه حرفی زدم!!! و یادمه استاد می خندید و به آقای نیکخواه گفت: آهان دیدی چطوری حالتو گرفت، تا تو باشی انقدر بی موقع حرف نزنی و روشو کرد به من که خوشم اومد خوب حالشو گرفتی!!!

جا داره از همه ی پدرایی که بچه داری کردند، از جمله آقای نیکخواه! تشکر کنیم.

روز پدر رو به ویژه به آقای باقریان تبریک می گیم و پیشاپیش برای آقایان ویسانی و ذبیح الهی صبر جمیل!!! آرزومندیم.

ولادت با سعادت حضرت علی (ع) و روز پدر مبارک!